بزرگترين عضو "توليدي رويا" بيگمان هاليوود است. "فليکس گربه" و "تام وجري" و "وودي وود پکر" و "باگزباني" ودوستانش و"پلنگ صورتي" و"ميکي و دانلد وگوفي" را که سال هاي کودکي ما را سرشارازرويا کردند، (وهنوز همچنان براي بارهزارم ازديدن آن ها لذت مي برم) مي گذارم براي وقتي ديگرومي گذرم.
برايتان ازستارگاني ميگويم که گرچه درشکل وشمايل آن گونه هاي ناب کارتوني نبودند، ولي دراسطورگي دست کمي ازآن ها نداشتند وشايد با جسارت بگويم که رد خود را بربيشماري از خرده فرهنگ هاي گوناگون کره خاکي درطول قرن بيستم باقي گذاشته اند و(ازاين ديدگاه) شايد تعبير "تهاجم فرهنگي" رايج درايران چندان بي ربط هم نباشد!

اين دومرد: "استَن لورل" و "اليورهاردي" غول هايي بودند که دنياي کودکي مارا لبريزازخنده وشادي مي کردند. درسال هايي که کوچکتربوديم آن هارا با عنوان "خيکي لاغرو" مي شناختيم. چه دنياي ساده پرشکوهي را عرضه ميکردند! اگردنيايي پس ازمرگ باشد، روح اين دومرد بزرگ به پاس آن همه شادي وخنده که بردل ها ولب هاي بچه هاي پنج تا نودساله دراين جا وآن جاي دنيا کاشتند، تا ابد شاد خواهد بود.
جالب اينکه برخلاف آن چه درفيلم هايشان ديده مي شد، آن که درپشت دوربين با هوش تر، خوش فکرترونقش آفرين تربود "استن لورل" (لاغره) بود.

اين مرد بلند قامت با آن سبيل هاي جاوداني وآن نگاه عاشق کش کسي نيست جز "کلارک گيبل" افسانه اي. او، ازنظر سن وسال، بيشتر تيپ محبوب نسل پدران ما بود. اما کيست که تصويراورا بعد ازديدن فيلم پرشکوه "بربادرفته" درآن صحنه کليشه اي تاريخ سينما که با ابروان بالا انداخته به "ويوين لي" ميگويد: "راستشو بخواهي اهميتي برام نداره عزيزم" بتواند ازذهن خود پاک کند؟

"چارلزاسپنسرچاپلين" يکي از بزرگترين "آدم" هاي تاريخ سينماست. اثراو برتاريخ سينماي جهان بي بديل است. اويکي از اولين هنرمنداني است که "خنده ازدرد" را به هنرمعرفي کرد. خنده اي که بي اثرنيست و آدم را به فکرواميدارد. من گرچه درهنگام ديدن فيلم پرشکوه او به نام "عصرجديد" براي اولين بار درسينما دياموند يکريز خنديدم ولي هرگزاين فيلم عميق را وآهنگ زيباي آن را که درپايان فيلم خود چارلي – درگذارازسينماي صامت به سينماي سخنگو – مي خواند ازياد نخواهم برد. هاليوود دوران مک کارتي با چارلي برخوردي ناجوانمردانه داشت که تنها به ماندگاري بيشترنام اومنجرشد. دراين عکس چارلي چاپلين درکناروينستون چرچيل ايستاده است.

"جان وين" هنرمندي بي همتا و چيره دست نبود. بيشتر نقش ششلول بند وبزن بهادرولات جوانمردرا بازي ميکرد. اما به تمام معنا يک "ستاره" بود. يکي ازبزرگترين ستارگان هاليوود! ودرايران علاوه برشخصيت لات جوانمرداويک عامل ديگرهم .جودداشت: صداي گرم ايرج دوستدار ولهجه "جاهلي" او که به جاي جان وين حرف ميزد و علاوه برديالوگ هاي اصلي ، تا جان وين پشتش به د وربين برمي گشت، دوبلر او يک متلک شيرين دردهان او ميگذاشت. سينه آدم هاي نسل من سرشارازتصويرهاي گوناگون ولي يک شکل شخصيت هاي جان وين درفيلم هاي قهرماني است.

"چارلتون هستون" چه درقباي موساي "ده فرمان"، چه سواربراسب سپيد "ال سيد" و چه درصحنه بي همتاي کالسکه راني "بن هور" نمادي از شکوه وعظمت بود.

زيبايي و وقارو ظرافت بي همتاي "اودري هيپورن" بانوي پرشکوه سينما را درفيلم هاي "معما"، "بانوي زيباي من"، صبحانه درتيفاني" و "تنهادرتاريکي" چگونه مي توان فراموش کرد؟

"توپ‌هاي ناوارون" آن فيلم زيباي بيادماندني هميشه دريادمن با نام "گريگوري پک" اين هنرمند بلندقامت با آن ابروهاي پرپشت با وقار همراه خواهد ماند.

"اسپارتاکوس" قهرمان روياهاي مابود. قهرماني که ازظلم وجوربه تنگ ميايد وعليه اربابان شورش مي کند. يادم مي ايد که شمشيرهايي چوبين درست مي کرديم ودردست ميگرفتيم ودرخيال با آدم هاي بد روزگارمي جنگيديم. اين سمبل خيرعليه شر کسي نبود جز "کرک داگلاس" با آن چال مشهورروي چانه.

"پل نيومن" را با آن چشم هاي آبي گيرا وآن ژست هاي بزرگوارانه در فيلم هاي " بوچ کسيدي وساندانس کيد" و"نيش" هرگزازياد نخواهم برد. (دراين عکس اودرکنارهمسرش "جوان وودوارد" ديده مي شود).

خيلي ها ميگويند "اولين" معمولاً "بهترين" هم هست. اين گفته به نظرمن درمورد "شون کانري" درنقش "جيمز باند" کاملاً راست است. شون کانري ازآن دست هنرپيشگاني است که هرچه پيرترشده، نه تنها ازيادها نرفته، بلکه خوش تيپ ترهم شده! وگرچه نقش هاي بسيارگوناگوني را- ازجمله درفيلم هاي بياد ماندني "مردي که مي خواست سلطان باشد"، "شيروباد"، "زاردوز"، "نام گل سرخ" و...- بازي کرده است اما نقش جيمزباند بيگمان يکي ازماندگارترين واثرگذارترين تيپ هاي تاريخ سينما خواهد ماند.

"جک نيکلسون" هنرمندي بسيارپرقدرت وکم نظيراست. نقش بي همتاي "مک مورفي " او درفيلم "پروازي برفرازآشيانه فاخته" (که درايران به نام ديوانه ازقفس پريد نمايش داده شد) به نظرمن يکي از برترين وزيباترين آثارسيتماي جهان است.

نمي توان از سينما يادکرد و نامي از "سوفيا لورن" نياورد. سوفيا بي شک از بي همتا ترين چهره هاي تاريخ سينماست. علاوه بر توان ومهارت بياد ماندني درايفاي نقش هاي گوناگون، "آني" دراو هست که فراتراز زيبايي وجذابيت جسماني است. او را شايد بتوان نشاني از زيبايي براي چندين نسل از مردان از پدران ما تا نزديک به فرزندانمان ناميد.